Dom zakonny w Goroce

Papua Nowa Gwinea, to państwo o powierzchni 462 tys. km2, położone w zachodniej części Oceanu Spokojnego, obejmujące wschodnią część wyspy Nowa Gwinea (zachodnia jej część należy do Indonezji) i ok. 2800 wysp i wysepek leżących od niej na północ i wschód. 84% ludności stanowią Papuasi ("Papuas", to człowiek z kędzierzawymi włosami), a 15% Melanezyjczycy. Oficjalne dane w sprawie wyznania wyglądają następująco: protestanci (58,4%), katolicy (32,8%), anglikanie (5,4%), animiści (2,5%), bahaiści (0,6%).
Ok. 50 tys. lat temu Nową Gwineę i sąsiednie wyspy zasiedlili pierwotni mieszkańcy Azji Południowo-Wschodniej. W 1511 roku na tutejszych wodach pojawił się pierwszy Europejczyk, Portugalczyk A. d'Abreu. Z uwagi na podo- bieństwa do wybrzeży zachodniej Afryki, d'Abreu nadał odkrytej przez siebie wyspie nazwę Nowa Gwinea.

Właściwą kolonizację rozpoczęto jednak dopiero na przełomie XVIII i XIX w. W 1793 r. Brytyjczycy założyli pierwszą osadę w pobliżu Manokwari (obecnie w indonezyjskiej części Nowej Gwinei). W XIX w. o wpływy na Nowej Gwinei rywalizowały ówczesne potęgi kolonialne (Holendrzy, Wielka Brytania i Niemcy). W 1973 Papua Nowa Gwinea zyskała autonomię wewnętrzną, a w 1975 pełną suwerenność. Z lotu ptaka wyspa wygląda prawie tak samo jak przed tysiącem lat, ponieważ nie zniszczyły jej "zdobycze cywilizacji". Zachwyca przyroda: kwiaty (dziko rosnące orchidee), drzewa, motyle i ptaki. Nic dziwnego, że Papua jest nazwana krajem rajskiego ptaka, który stał się symbolem narodowym, uwidocznionym na fladze tegoż kraju.

Papua Nowa Gwinea jest słabo rozwiniętym krajem rolniczym. Uprawia się tu: herbatę, kakao, kawę, palmę kokosową, bataty, ryż, trzcinę cukrową, orzeszki ziemne, kauczuk. Duże znaczenie ma rybołówstwo (połów krewetek i tuńczyków) oraz leśnictwo (wyrąb cennych gatunków drzew). W ostatnich latach rozwija się przemysł wydobywczy (rudy miedzi, złota, srebra, złoża ropy naftowej).

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

W 1985 r. na zaproszenie Biskupów z Papui Nowej Gwinei udał się do tego kraju ks. Egon Färber, ówczesny Przełożony Generalny Zgromadzenia. Oczarowany tym krajem Przełożony dostrzegł wielki ogrom potrzeb związanych z ewangelizacją. Propozycję pracy misyjnej w tym kraju skierował do Polskiej Prowincji MSF.
2 października 1989 r. wyjechała do Papui pierwsza grupa misjonarzy, w skład której weszli: ks. Stanisław Czarny, ks. Włodzimierz Burzawa, ks. Stanisław Michalik, ks. Stanisław Banasiński i ks. Bogdan Cofalik. Po prawie rocznym przygotowaniu i nauce języka pidgin - engllish, podjęli oni pracę w diecezji Goroka. W roku 1994 przybyło dwóch kolejnych misjonarzy: ks. Mirosław Komorowski i ks. Piotr Michalski, a w 1997 ks. Dariusz Chabraszewski i ks. Dariusz Kałuża. Rok 1997 był też przełomowym, ponieważ rozszerzono pracę misyjną na diecezję Mendi. W latach 2002-2003 przybyli tu: ks. Paweł Dudek, ks. Adam Samsel, ks. Kazimierz Świderski i br. Marian Kłodziński. W roku 2005 dołączyli do nich: ks. Mirosław Puchacz i ks. Krzysztof Stachowiak.
Obecnie w Papui Nowej Gwinei pracują Misjonarze Świętej Rodziny z 2 prowincji: polskiej (diecezja Goroka i Mendi) i jawajskiej (diecezja Madang).

O radościach i codziennym życiu tych misjonarzy możesz przeczytać w Listach misjonarzy. Możesz odwiedzić również galerię zdjęć z PNG.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Adres domu zakonnego:
Missionaries of the Holy Family
P.O. Box 51
Goroka E.H.P. 441
Papua New Guinea

telefax.: 00675/7322/031
e-mail: msfgor@dg.com.pg

Rektor:
Ks. Cofalik Bogdan

Domownicy:

1. Ks. Banasiński Stanisław
2. Ks. Kałuża Dariusz
3. Ks. Stachowiak Krzysztof
4. Ks. Szumski Damian

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =